Reageer op: Hondenverbod in huishoudelijk reglement VvE

#8015
Rob
Deelnemer

    “… De initieel aangehaalde uitspraak is volkomen helder en er is géén beroep geweest. De uitspraak staat als een huis.”
    Hoort die uitspraak niet thuis in het rijtje juridische missers?
    citaat uitspraak:
    “4.7. De voorzieningenrechter is van oordeel dat het besluit rechtsgeldig is. Weliswaar was het ingevolge artikel 2:40 lid 2 BW jo. 2:15 lid 1 sub a BW vernietigbaar, omdat het buiten de vergadering, niet op basis van eenstemmigheid (2 bewoners hebben tegen het verbod gestemd en 2 bewoners hebben zich onthouden van stemmen) is genomen.
    Echter, [gedaagden] hebben naar eigen zeggen de termijn waarbinnen zij ingevolge artikel 5:130 lid 2 BW (in plaats van artikel 2:15 lid 5 BW, zoals [gedaagden] c.s. betogen) hun vordering tot vernietiging van het besluit dienden in te stellen, ongebruikt voorbij laten gaan.  Als gevolg daarvan kan de nietigheid niet meer worden ingeroepen.”
    MR1992 art. 37 lid 4 : Met een besluit van de vergadering staat gelijk een voorstel, waarmede alle eigenaars schriftelijk hun instemming hebben betuigd.
    Dat komt er in die kwestie dus op neer dat er helemaal géén besluit is genomen.
    Het besluit bestaat helemaal niet !
    Hoezo termijn voorbij laten gaan?
    Sowieso verbaas ik me soms over de wijze waarop wetgeving in nederland kennelijk tot stand komt.
    In het wetboek staat nergens dat de vergadering bevoegd is regels te stellen betreffende het gebruik van de privégedeelten, er staat alleen:
    “BW5:128 : De vergadering van eigenaars is bevoegd regels te stellen betreffende het gebruik van de gedeelten die niet bestemd zijn als afzonderlijk geheel te worden gebruikt, voor zover het reglement daarover geen bepalingen bevat.”
    Toch is de mogelijk van regels voor privégedeelten bevestigd door een uitspraak van de hoge raad in 1993, echter alleen als in het splitsingsreglement een opening daartoe wordt aangeboden.
    we weten allemaal dat regels in de splitsingsakte niet strijdig mogen zijn met de wet.
    Dat geldt dan kennelijk weer niet voor de bepaling dat de vergadering een reglement mag opstellen ter regeling van het gebruik van privégedeelten.
    Vreemd toch?
    Wat de BBQ en nieuwjaarsrecepties betreft wil ik alleen nog opmerken dat juist in die zaak waarin de doelstelling van de VvE wél ter sprake is gebracht, en door de rechter is beoordeeld, de VvE in het ongelijk is gesteld.
    In andere kwesties is geen uitspraak gedaan over de geldigheid van het besluit als gevolg van de doelstelling van de VvE.
    Volgens mij valt het verder nog wel mee met zaken die een VvE mag regelen buiten het onderhoud van het gebouw om.
    Die hebben dan vooral betrekking op hinder en overlast of andere niet-nakomingen van het reglement.
    We wonen in een VvE vaak met veel mensen samen.
    Ik heb er dan ook alle begrip voor dat er in de akte regels opgesteld worden om dat in goede banen te leiden en er mogelijkheden worden geboden om hinder en overlast te voorkomen en aan te pakken.
    Uiteraard vind ik dat hinder en overlast altijd aangepakt moeten worden, ook als die door honden wordt veroorzaakt.
    Om op voorhand een algeheel verbod in te stellen vind ik persoonlijk veel te ver gaan en lijkt naar mijn mening ook op willekeur als het gaat om “de gezondheid”.
    Waarom wel een algeheel verbod op honden, en niet op andere zaken die de gezondheid in gevaar kunnen brengen?
    Een hond geeft niet per definitie hinder en overlast en is ook niet een groter gevaar voor de gezondheid dan andere bronnen om ons heen.
    En dat zeg ik, als totaal geen hondenliefhebber 😉