Reageer op: Redenen om exploit. overschotten wel/niet terug te betalen aan de eigenaars?

#9035
kv66
Deelnemer

    Hallo Rob en DikOz

    @DikOz
    schreef: ” Een hoge onvoorziene uitgave is per bovenstaande definitie automatisch een ‘andere dan gewone jaarlijkse kostenpost’ en ik vind dat die dan direct ten laste van het reservefonds kan komen”.
    Waarom is de hoogte van een uitgave hoog of laag en al dan niet onvoorzien, bepalend voor wat je daarmee qua boekhouding gaat doen.
    M.i is er eigenlijk maar één criterium om uitgaven, al dan niet direct, ten laste van het reservefonds te laten komen nl. dat er in het reservefonds een reservering voor die uitgavepost aanwezig is als uitvloeisel van de MJOB.
    Als die reservering er niet is en je toch het reservefonds belast, kom je daar geld te kort.

    @DikOz
    schreef:” Ik vind dat elke begroting i.h.a. een post onvoorzien moet hebben”.
    Daar ben ik het niet mee eens. Als er al een post ‘onvoorzien’ moet zijn, is die op zijn plaats op de MJOB.
    De post ‘onvoorzien’, het woord zegt het al, is per definitie niet te begroten.
    Het vaststellen hoe hoog een post ‘onvoorzien’ moet zijn is de hoge academische kunst van het vak ‘nattevingerwerk’.
    Als je zo’n post op een jaarbegroting zet, waarbij je aan het eind van het jaar afrekent, dan roep je het probleem over je af.

    @DikOz
    schreef:” Het reservefonds is voor ‘andere dan de gewone jaarlijkse kosten’”.
    Zolang niet gedefinieerd is wat die ‘gewone jaarlijkse kosten’ dan zijn, kan je ook niet definiëren wat de ‘andere’ kosten zijn.
    Daarmee heb je grote vrijheid de jaarbegroting en MJOB in te richten naar je eigen wens. Wij hebben het zo gedaan dat onze jaarbegroting eenvoudig is.

    @Rob
    schreef:” …….ik vind dat een post die jaarlijks terugkomt in het MJOP niet op de meerjarenbegroting thuishoort maar op de jaarbegroting van de VvE”.
    Er is geen wetmatigheid dat een kostenpost op de MJOB met een jaarlijkse interval dan per definitie op de jaarlijkse begroting thuis hoort.
    Hoewel beide het woord “jaarlijks” in zich hebben, heeft dat niets met elkaar te maken.
    De door DikOz opgeworpen vraag wordt geregeerd, in ons geval, door MR1992 artikel 4, lid 3 en 4 als volgt:
    3. Indien over enig boekjaar de voorschotbijdragen, als bedoeld in artikel 5 tweede lid, de definitieve
    bijdragen te boven gaan, zal het verschil aan de eigenaars worden terugbetaald, tenzij de vergadering anders besluit.
    4. Indien over enig boekjaar de definitieve bijdragen de voorschotbijdragen te boven gaan, moeten
    de eigenaars dit tekort binnen een maand na de vaststelling van de exploitatierekening aanzuiveren.
    De bevoogding druipt eraf. De ALV wordt wel capabel genoeg geacht om te beslissen over het overschot, maar de auteur van het MR vindt het te eng om de ALV te laten beslissen over het tekort.
    Ik weet niet of onze splitser ook deze visie was toegedaan, maar hij/zij heeft, met vooruitziende blik, in onze AvS dit lid 4 als volgt gewijzigd:
    4. Indien over enig boekjaar de definitieve bijdragen de voorschotbijdragen te boven gaan, moeten de eigenaars dit tekort binnen een maand na de vaststelling van de exploitatierekening aanzuiveren, tenzij de jaarlijkse vergadering besluit het tekort geheel of gedeeltelijk ten laste van het reservefonds te brengen
    Maar uiteindelijk maakt het eigenlijk niet uit hoe je de jaarlijkse begroting en MJOB opzet en welke posten je op de ene of andere begroting zet. Als het doel maar is om ervoor te zorgen dat de uitgaven en opbrengsten ook over een lange termijn met elkaar in evenwicht zijn. Begrotingen zijn daarvoor het middel en geen doel op zich.